Kadınlar bunaldığında alışverişe giderler mi hakikaten? Ben kitapçılara gidiyorum sıkıldığımda. Yine atlıyorum arabaya, geniş geniş suistimal ettiğim öğle arasında dev AVM’lerden birine gidiyorum. Belki dünyadaki en kötü organize edilmiş kitapçıya giriyorum. Birkaç albüm alıyorum önce, bu aralar aldıklarımı dinleme yüzdem oldukça düşük oysa. Birkaç da kitap seçiyorum, aldıklarımı okuma yüzdesinden bahsetmek bile gülünç. Biliyorum ki bunlar da yatağımın karşısındaki kütüphanede üst üste birikip bir yığın haline gelen, her sabah gözümü açtığımda ilk gördüğüm şey olan ve her sabah kendime karşı mahcubiyetimi keskinleştiren kitaplar arasına katılacak. Ama alıyorum yine de, aslında satın aldığım onları okuma, okuduklarımdan bir şeyler çıkarsama, bunları kullanarak yeni şeyler kurgulama ihtimali, yani bir nevi morfin zonklayan benliğim için. Bu yüzden alıyorum yine de, almak, sahip olmak iyi geliyor. Bir koca torbayla çıkıyorum kitapçıdan, geri dönüyorum gündelik zindanıma, hiçbir şey değişmemiş oluyor.

Reklamlar

Kategoriler: Uncategorized

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s